ΚΟΚΟΛΙΚΟΣ: Το φεγγάρι...
είναι τρομερό για τον ερωτευμένο
που πρέπει να κρύβεται...

(Από τους Φασουλίδες του Κατσιπόρα)

Τα Μυστικά του Φεγγαριού

στους δρόμους του Φεδερίκο Γκαρθία Λόρκα

συντελεστές

Παίζουν (αλφαβητικά):
Σπύρος Κολιαβασίλης
Μαριέττα Λούμπα
Εύα Λυγνού
Αντωνία Μάνδυλα
Αντωνία Πίντζου
Μάνια Σπαθή
Θανάσης Τσόδουλος
Βασίλης Τσούμας
Γιάννης Φιλίππου
Νάνσυ Χρυσικοπούλου


Μουσικές και τραγούδια παίζουν ζωντανά:
Λίτσα Μοσχοπούλου (κιθάρα), Κώστας Βουρκουτιώτης (βιολί).

Τραγουδά ο θίασος.

Δομή του έργου και σκηνοθεσία: Σπύρος Κολιαβασίλης
Σκηνικά και κοστούμια: Ηλέκτρα Λιούμη και Εύα Λυγνού
Κίνηση: Ελένη Ηλιάκη
Θεατρολόγος: Σοφία Γκίτζου
Βοηθός Σκηνοθέτη: Αντωνία Πίντζου

info

1η Παράσταση

Τετάρτη 22 Ιουλίου 2020 στις 21:00
Στο ανοιχτό θέατρο Σάρας
του Δήμου Μαρκοπούλου Μεσογείων.

Είσοδος Ελεύθερη

Θα τηρούνται μέτρα ασφαλείας, σύμφωνα με τις οδηγίες του ΕΟΔΥ. 


Ώρα έναρξης
21:00
______

Διάρκεια παράστασης
90 λεπτά (χωρίς διάλειμμα)

Δελτίο Τύπου

λίγα λόγια για το έργο

Πρόκειται για μία παράσταση με άξονα τη ζωή και τη δημιουργία του Λόρκα.
Μέσα από το χιούμορ και τον σαρκασμό του συγγραφέα καθώς και μέσα από τις δραματικές του δημιουργίες, η παράσταση έχει ως σκοπό να ανιχνεύσει πλευρές της ανθρώπινης ζωής, όπως τον πόνο, τη χαρά, τον έρωτα. 


Ο Λόρκα έγραψε για την πονεμένη καρδιά, έγραψε για την αγάπη, τον εγκλεισμό, την απελπισία, τον έρωτα, το βαθύ σκοτάδι και το αιώνιο φως.

Αγάπησε τα απέραντα λιβάδια, που συμβολίζουν την ελευθερία.

Ύμνησε τον πόνο, τον αγνό, τον ανθρώπινο· τον πόνο που μας θυμίζει ότι είμαστε ζωντανοί.

Αγάπησε το χώμα. Αυτό που πατάμε, που καλλιεργούμε.
Το χώμα που μας ενώνει με τη φύση.


Τα έργα του και η ποίησή του, σημείωσαν τεράστια επιτυχία παγκοσμίως.
Στην Ελλάδα ο Λόρκα αγαπήθηκε ιδιαιτέρως. Τόσο για τα θεατρικά του έργα, όσο και για την ποίησή του, η οποία μεταφράστηκε από σπουδαίους Έλληνες ποιητές (Ελύτης, Γκάτσος κ.α.) και μελοποιήθηκε από μεγάλους δημιουργούς (Θεοδωράκης, Χαζτιδάκις, Λεοντής κ.α.).

δομή παράστασης

Η παράσταση είναι σε μορφή αναλογίου και θεατρικής πράξης.

Στο αναλόγιο, παρουσιάζονται 8 ποιήματα και 13 τραγούδια δικών του συνθέσεων καθώς και ελλήνων δημιουργών (Χατζιδάκι, Θεοδωράκη, Λεοντή), από τις ποιητικές συλλογές του Λόρκα.

Στην έναρξη της Παράστασης παρουσιάζεται το ποίημά του Παραλογή του Μισοϋπνου και έπειτα απόσπασμα από την σπουδαία εργασία του σχετικά με το Ντουέντε.

Στα μέρη θεατρικής πράξης παρουσιάζονται αποσπάσματα από τα έργα του:

Γέρμα

Περλιμπλίν και Μπελίσσα

Τα Μάγια της Πεταλούδας

Φασουλίδες του Κατσιπόρα

Ματωμένος Γάμος
 

Φεδερίκο Γκαρθία Λόρκα

Ο Φεδερίκο ντελ Σαγράδο Κοραθόν ντε Χεσούς Γκαρθία Λόρκα, (Φεδερίκο της Ματωμένης Καρδιάς του Ιησού Γκαρθία Λόρκα) όπως είναι το πλήρες όνομά του, είναι κορυφαίος Ισπανός ποιητής και Θεατρικός Συγγραφέας, και ηγετική προσωπικότητα της λεγόμενης "Γενιάς του 27" της Ισπανίας. Θεωρείται ο μεγαλύτερος Ισπανός συγγραφέας του 20ου αιώνα.

Γεννήθηκε στο Φουέντε Βακέρος 1898, στην Ανδαλουσία. Ο πατέρας του ήταν πλούσιος γαιοκτήμονας και η μητέρα του (2ος γάμος του πατέρα του), δασκάλα. Αν και ζούσε σε ένα αγροτικό περιβάλλον, η μητέρα του, επηρέασε βαθύτατα την καλλιτεχνική εκπαίδευσή του, στον οποίο μετέδωσε το πάθος της για το πιάνο και τη μουσική.

...Σιγοτραγουδούσε τα δημοτικά τραγούδια, ακόμη πριν μάθει να μιλάει και ενθουσιαζόταν στο άκουσμα κιθάρας...

Η μητέρα του, του μετέδωσε επίσης τη βαθιά συναίσθηση της κατάστασης των φτωχών και τον σεβασμό για τον πόνο τους, που ο Λόρκα θα ενσωματώσει στο λογοτεχνικό του έργο.
Στη μουσική γίνεται άριστος. Βιρτουόζος του πιάνου στο κλασικό αλλά και το παραδοσιακό ρεπερτόριο. Συναναστρέφεται με διάφορες καλλιτεχνικές ομάδες, και δείχνει μεγάλο ενδιαφέρον για τις τσιγγάνικες παραδόσεις την περίοδο που ανακαλύπτει τις περιοχές των τσιγγάνων. Εμπνέεται από αυτούς πολλά του ποιήματα. Γνωστότερο το Ρομανθέρο Χιτάνο (που έχει μελοποιήσει και ο Μ. Θεοδωράκης σε μετάφραση του Ο. Ελύτη). Με τον Γραναδό μουσικό Μανιουέλ Δε Φάγια, με τον οποίο διατήρησε μια δυνατή φιλία, συνεργάζεται στην οργάνωση της πρώτης τσιγγάνικης λαϊκής γιορτής τραγουδιού της Ανδαλουσίας.
Θα σπουδάσει αρχικά Νομική, για χάρη του πατέρα του, ενώ έπειτα θα μεταπηδήσει στη φιλολογία. Θα γνωριστεί και θα δημιουργήσει δυνατές φιλίες με προσωπικότητες όπως ο Φερνάρντες ντε λος Ρίος, ο Λουίς Μπουνιουέλ, ο Σαλβαδόρ Νταλί. Το 1929 φεύγει για μικρό διάστημα στην Νέα Υόρκη, λαμβάνοντας υποτροφία από το πανεπιστήμιο Κολούμπια. Αυτό το διάστημα θα είναι από τα σημαντικότερα στη ποιητική διαδρομή του Λόρκα. Εκεί θα γράψει το έργο "Ένας ποιητής στη Νέα Υόρκη", που από πολλούς θεωρείται αριστούργημα.

Θα ταξιδέψει σχεδόν σε ολόκληρη τη Λατινική Αμερική, σε όλες σχεδόν τις Ισπανόφωνες χώρες. Το 1930 θα τον βρει στη Μαδρίτη να διευθύνει το περιοδεύον θέατρο Λα Μπαράκα με σκοπό να παρουσιάσει παραστάσεις στις πιο απομακρυσμένες αγροτικές περιοχές της χώρας. Ο Λόρκα δεν περιορίζεται στο να διευθύνει, αλλά είναι και ηθοποιός. Το 1936 θα συντάξει μια διακήρυξη συγγραφέων κατά του φασισμού. Ενώ τον Ιούλιο του Ίδιου χρόνου, θα ξεσπάσει ο Ισπανικός Εμφύλιος Πόλεμος. Τον Αύγουστο της ίδιας χρονιάς, θα εκτελεστεί χωρίς δίκη, από παραστρατιωτικούς του πολιτικού κινήματος Θέδα (Ceda: ακροδεξιό κόμμα κατά τη δεύτερη Ισπανική Δημοκρατία 1930-1936, που υποστήριξε στον εμφύλιο 1936-1939, την πλευρά του δικτάτορα Φράνκο), λόγω της ομοφυλοφιλίας του και των αριστερών φρονημάτων του. Τον έριξαν σε ανώνυμο τάφο στην περιοχή Fuentegrande de Alfacar στα περίχωρα του Βιθνάρ, κοντά στη Γρανάδα. Το ακριβές σημείο μένει ακόμα άγνωστο.

Στην λογοτεχνική του διαδρομή ο Λόρκα έγραψε ποίηση, θέατρο ακόμα και μικρές ιστορίες για κουκλοθέατρο, καθώς και πολλά κείμενα από τα ταξίδια του.