ΚΕΝΤΡΙΚΗΣΚΗΝΗ 2016

 

 

info

 

ΠΡΕΜΙΕΡΑ

Σάββατο 19.03.2016 - ώρα 20.15

 

 

ΠΑΡΑΣΤΑΣΕΙΣ

Κάθε Σάββατο & Κυριακή στις 20.15

μέχρι 24.04.2016

 

 

Διάρκεια παράστασης:

100 λεπτά

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Τιμές Εισιτηρίων

Δείτε ακόμα:

 

Ιστορικό ΚΕΝΤΡΙΚΗΣ ΣΚΗΝΗΣ

 

 

 

 

 

 

 

Share |

Προσαρμογή - Σκηνοθεσία - Σκηνικά - Κοστούμια:

Σπύρος Κολιαβασίλης

Μουσική Επιμέλεια - Βοηθός Σκηνοθέτη: Ιάσονας Σωφρόνης

Βοηθός Ενδυματολόγου - Σκηνογράφου: Σοφία Τοτού

Φωτισμοί: Σπύρος Κολιαβασίλης - Ιάσονας Σωφρόνης

 

 

διανομή με σειρά εμφάνισης:

Αντόν Αντόνοβιτς Σκβόζνικ - Ντμουκχανόφσκι (Περιφερειάρχης):

Σπύρος Κολιαβασίλης

Αμός Φιοντόροβιτς Λιάπκιν - Τιάπκιν (Δικαστής):

Βασίλης Τσούμας

¶ρτεμις Φιλιπίποβα Ζεμλιάνκοβα (Έφορος Φιλανθρωπικού Ιδρύματος και Νοσοκομείου):

Νάνσυ Χρυσικοπούλου

Λουκία Λουκίτσοβα Κυλοπώφοβα (Διευθύντρια Εκπαιδευτηρίων):

Καλυψώ Συλλελόγλου

Κριστιάν Γκίμπνερ (Γερμανός - Γιατρός):

Θανάσης Τσόδουλος

Πιοτρ Ιβάνοβιτς Μπομπτσίνσκι (Γαιοκτήμονας):

Θεοδώρα Κουτρούμπα

Πιοτρ Ιβάνοβιτς Ντομπτσίνσκι (Γαιοκτήμονας):

Σοφία Γκίτζου

¶ννα Αντρέγιεβνα (Γυναίκα του Περιφερειάρχη):

Βίκυ Κολτσίδα

Μαρία Αντόνοβνα (Κόρη του Περιφερειάρχη):

Νάνσυ Χρυσικοπούλου

Βέρα (Υπηρέτρια του Χλεστακόφ):

Θεοδώρα Κουτρούμπα

Ιβάν Αλεξάνδροβιτς Χλεστακόφ (Υπάλληλος από την Πετρούπολη):

Θανάσης Τσόδουλος

Μίσκα (Υπηρέτης του Περιφερειάρχη):

Βασίλης Τσούμας

Δύο γυναίκες:

Καλυψώ Συλλελόγλου, Βασίλης Τσούμας

Φωνές (Off) Εμπόρων:

Ο Θίασος

 

 

 

Ημέρες Ώρα Τιμή Εισιτηρίου

Σάββατο

20.15 12 & 8 ευρώ*

Κυριακή

 

 

*Ειδικές Προσφορές για άνεργους, πολύτεκνους.

Επίσης ένα εισιτήριο δωρεάν κάθε τέσσερα άτομα!

 

 

Δελτίο Τύπου

 

 

 

 

Λίγα λόγια για το έργο

 

Δημοσιεύτηκε για πρώτη φορά το 1836 και έπειτα - αναθεωρημένο - το 1842. Βασισμένο σε ένα ανέκδοτο που φαίνεται να μετέφερε ο Πούσκιν στον Γκόγκολ, το έργο είναι μία κωμωδία καταστάσεων, που σατιρίζει την ανθρώπινη απληστία, την ηλιθιότητα, και την εκτεταμένη πολιτική διαφθορά του Ρωσικού κράτους την εποχή αυτή.

Πρόκειται για ένα υπέροχο έργο με ευφάνταστους μα και καθόλα αληθινούς χαρακτήρες. Γραμμένο με αλάνθαστη τεχνική από την αρχή μέχρι το τέλος. Με σκηνές βαθιά σατιρικές, που οδηγούν την πλοκή σε υπέροχες κωμικές κορυφώσεις.

Η πρώτη δημοσίευση προκάλεσε μεγάλες αντιδράσεις από τον τύπο. Χρειάστηκε η επέμβαση του ίδιου του Τσάρου Νικολάου για να ανέβει το έργο στη θεατρική σκηνή.

 

Μέρος επιστολής του Γκόγκολ προς τον Πούσκιν, 7 Οκτωβρίου 1835

 

[...] Κάνε μου μια χάρη. Στείλε μου κάποιο θέμα, κωμικό ή όχι, αλλά αυθεντικό. Το χέρι μου με τρώει να γράψω μια κωμωδία. Δώσε μου ένα θέμα, κι εγώ θα χτυπήσω μια κωμωδία σε πέντε πράξεις - το υπόσχομαι - πιο αστεία και από την κόλαση. Για το Θεό κάνε το. Το μυαλό μου και το στομάχι μου είναι εξαιρετικά πεινασμένα. [...]

 

Ο Πούσκιν αναφέρει κάπου σε σημειώσεις του, για μια παρανόηση που συνέβη το 1833 με έναν δημόσιο υπάλληλο, καθώς κάποιοι θεώρησαν πως ήταν κρατικός επιθεωρητής. Σημειώνει επίσης πως αυτός ο κρατικός υπάλληλος φτάνει στην περιφέρεια (δεν κατονομάζει) για κάποιο θέμα... Εκεί φέρεται να φλερτάρει με τη γυναίκα και την κόρη του Περιφερειάρχη, που παρεμπιπτόντως είναι έντιμος βλάκας.

 

 

 

Περίληψη...

 

Σε μια μικρή περιφέρεια ξεσπά αναστάτωση, όταν διαχέεται η φήμη για την επίσκεψη ενός κρατικού επιθεωρητή. Η αποκομμένη πραγματικότητα της πόλης, η βαθιά "βουτηγμένη" στην διαφθορά και την λαϊκή πονηριά, πρέπει τώρα να καλλωπιστεί, για να δώσει τα καλύτερά της διαπιστευτήρια στον άνθρωπο από την Πρωτεύουσα. Μια διαδικασία που ξεκινά από ψηλά, παρασέρνοντας στον πανικό, ολόκληρη την κοινότητα, η συνοχή της οποίας  δοκιμάζεται μπροστά στα δημιουργήματα της πίστης και με μεγάλη ευκολία αποτάσσει κάθε αξιοπρέπεια στο όνομα της κολακείας και της δουλοπρέπειας. Μια κωμωδία καταστάσεων γραμμένη τον 19ο αιώνα, σαν μια φάρσα που ποτέ δεν τελείωσε. 

 

 

Νικολάι Γκόγκολ

Γεννήθηκε το 1809 στο Σορότσνισκι της Πολτάβας, Ουκρανία. Γεννήθηκε, ακριβώς δέκα χρόνια μετά τον Πούσκιν, ένα χρόνο πριν τον Μπελίνσκι και είκοσι χρόνια μετά την Γαλλική Επανάσταση, ανάμεσα σΆ ένα μεγάλο ποιητή, ένα μεγάλο στοχαστή, κριτικό κι ένα τεράστιο κοινωνικό γεγονός που αναστάτωσε τη ζωή του πλανήτη.

Πρόκειται για μια εξέχουσα μορφή στη ρώσικη λογοτεχνία, τον πρώτο μεγάλο ρεαλιστή του ρωσικού θεάτρου. Όπως όλη ρώσικη διανόηση, είχε κι αυτός επηρεαστεί από τον Ευρωπαϊκό Διαφωτισμό, τον ποιητικό Ρομαντισμό στην τέχνη μα κι από τις ουμανιστικές διακηρύξεις της Γαλλικής Επανάστασης. Ασχολήθηκε με διάφορα επαγγέλματα, ηθοποιός, ζωγράφος, δικηγόρος, καθηγητής σε Πανεπιστήμιο, αλλά σε όλα απέτυχε. Δεν είχε τα προσόντα για κανένα από αυτά. Έτσι, το 1831 στράφηκε στη λογοτεχνία. Ασχολήθηκε με τον πεζό και θεατρικό λόγο. Μέσα σε μια δημιουργική δεκαετία της ζωής του (1832-1843) έγραψε όλα του τα έργα.

Ήταν ήδη γνωστός απΆ τα διηγήματά του, όταν το 1832 άρχισε να γράφει το πρώτο του έργο. Το σημαντικότερο έργο του ήταν ο Επιθεωρητής (1836), μια σάτιρα κατά της Ρώσικης γραφειοκρατίας. Για το έργο αυτό θεωρήθηκε εγκληματίας και εχθρός της πατρίδας. Πικραμένος αποφάσισε να φύγει στη Ρώμη. Έζησε εκεί κάμποσα χρόνια απομονωμένος, δουλεύοντας ξανά τα παλιά του έργα.

Το 1848 επέστρεψε στη Ρωσία. Η υγεία του ψυχικά και σωματικά ήταν κατεστραμμένη. Απομονωμένος, με συχνές κρίσεις μελαγχολίας, αρνητισμού, έγραφε κι ύστερα έκαιγε τα γραπτά του. Παραδόθηκε στο μυστικισμό και τη θρησκοληψία. Απαρνήθηκε τους πάντες και τα πάντα ακόμα και τροφή. Πέθανε μια νύχτα του Φλεβάρη του 1852 σε ηλικία 43 χρονών, αφού έκαψε και τα τελευταία χειρόγραφά του.

Ο Γκόγκολ ανήκε στην κατηγορία των αυτοβασανιζόμενων που για να εκφράσουν αυτό που αποκομίζουν απΆ τη ζωή, να το μεταπλάσουν, υποφέρουν τρομαχτικά, βασανίζονται για να δώσουν μια μορφή στο δημιούργημά τους, για να αποχτήσει τούτο μια συγκεκριμένη αυθυπαρξία.

Ο Γκόγκολ ονειρευόταν μια αληθινά εθνική δραματουργία, ονειρευόταν έργα που να καθρεφτίζουν την κοινωνική ζωή και να εκφράζουν τον άνθρωπο της χώρας του έτσι όπως είναι στο βάθος, χωρίς ψιμύθια και στολίδια.

 

Πηγή: «Το χνάρι του Γκόγκολ», Λυκούργου Καλλέργη

 

 

 

 
 
Πολύ κοντά σας... σε λίγο κοντά μας!!!

Το Θέατρο ΠΕΡΙΑΚΤΟΙ απέχει μόλις 20 λεπτά

από την Αθήνα μέσω της Αττικής Οδού,

και μόλις 5 λεπτά από το Πόρτο Ράφτη για... after!